mona kijzer foto

Interview Tweede Kamerlid Mona Keijzer

“Het glazen plafond? Die hebben we er zelf in gehangen”

Ik wist vroeger nooit wat ik wilde worden. Tijdens mijn loopbaan heb ik gewoon veel kansen gekregen en die pak je of die pak je niet. Ik heb ze met beide handen aangegrepen. Op dit moment ben ik een van de 150 mensen die het volk vertegenwoordigd in de Tweede Kamer en dat vind ik heel eervol.

Wat mij verder heeft geholpen is dat ik precies wil weten hoe iets zit. Dat kost natuurlijk veel tijd, maar daardoor ben ik goed op de hoogte van wat er speelt en dat heeft alleen maar voordelen gehad; zowel in de politiek als in de advocatuur.

Verder heb ik in mijn carrière nooit last gehad van mijn vrouw-zijn, maar ik weet wel dat vrouwen minder snel stappen durven te nemen. Als er een vacature openstaat waarvan je aan viereneenhalf van de vijf eisen voldoet, dan denken vrouwen in het algemeen al snel: ‘Dat kan ik niet’. Een man die aan twee van de vijf eisen voldoet, zal gewoon solliciteren en zijn beste beentje voorzetten. Dat is een groot verschil. Verder wordt er nog veel gesproken over het glazen plafond, maar ik geloof niet dat die bestaat; die hebben we er zelf in gehangen. Als je iets wilt kan je het worden, maar je kunt geen directeur van Shell in deeltijd worden, je moet er dan wel helemaal voor gaan.

Wat ik zo leuk vind aan Stichting Camellia is dat je echt een band voelt tussen de vrouwen die aan de cursussen deelnemen. Het groepsgevoel is heel sterk en dat herken je wel, als Volendamse.